خیلی خوش گذشت. اما:

بازار نورآباد خیلی درب و داغان است. درخت های وسط بلوار را بریده بودند. بلوار لخت شده بود. درخت ها را برداشته بودند تا جا برای ماشین باشد. خیلی خنده دار است. آیا شهرداری به همین راحتی به هر کسی اجازه قطع یک درخت را می دهد که خودش قطع می کند؟

جدول بندی بسیار خراب. مثل کوچه پس کوچه های آبادان در سال های آخر جنگ می ماند.

اما تا دلت بخواهد خانه های قشنگ ساخته شده اند. خانه هائی عموما" دوطبقه و با نمای آجری زیبا.

از جاده یاسوج رفتم. هنوز تونل های یاسوج نورآباد راه اندازی نشده است. بی خود نیست که می گویند ایرانی ها یک نسل فکر می کنند، یک نسل اجرا و یک نسل استفاده. سال هاست که این جاده در دست ساخت است.

برگشتن از جاده بوان و دشمن زیاری برگشتم. رفتم شیراز و از شیراز آمدم تهران.

نورآباد بهترین جای دنیاست. حتی بدون شلتوک کاری و در سال خشک سالی.