اگر تیم والیبال ایران به المپیک راه می یافت شاید یک نورآبادی برای اولین بار در المپیک با دیگران رقابت می کرد. آقای سجادی که در تیم ملی والیبال جوانان ایران عضویت دارد شاید این شانس را داشته باشد که در المپیک بعدی حضور پیدا کند.

از نورآباد تا جائی که میدانم حمید عسکری برای تیم ملی بسکتبال دعوت شد و آقای سجادی برای تیم والیبال بازی کرد.

در ایران این روزها همه دارند از رتبه ایران در المپیک انتقاد می کنند. المپیک میدانی است که سازمان ورزش کشور با دیگر کشورها مقایسه میشود و کارنامه ها آشکار میگردد.

راستی اگر المپیک برای دیگر سازمان ها و وزارت خانه برگزار گردد حاصل چه خواهد شد؟

خوش شانسی دیگر سازمان ها این است که چنین المپیکی وجود ندارد. مردم هم موارد روزمره را بعنوان زندگی عادی عادت کرده اند.

مثلا": سازمان برق در دنیا چندم است؟

وزارت راه در دنیا چندم است؟

پلیس به چه صورت؟

یقینا" عملکرد ضعیف سازمان ورزش از خیلی از اینها بهتر است.

اما چیزی که هست نمی توان گفت که همه ضعف های امروز مربوط به همین دولت است. برنامه و زمینه های موفقیت باید از قبل باشد. در مورد این دولت هم بعدا" میشود قضاوت کرد.

رسم است در ایران که مثلا" تمام موفقیت هسته ای به پای این دولت نوشته می شود ولی بحث شکست های ورزشی پیش می آید به دولت های گذشته و برنامه ریزی آنها نسبت می دهند. که درست نیست.

همه میداند هادی ساعی اصلاح طلب است. اما مدال هادی ساعی ایرانی است. سیاست نمی شناسد. امیدوارم هادی این را بداند.