مراسم پایانی با شکوه هر چه تمام تر برگزار گردید. پرچم المپیک به شهردار لندن تحویل داده شد. لندن برای دور آینده المپیک آماده می شود.

برای ما هادی ساعی مانند فلیپس امریکائی است که ٨ مدال طلا گرفت. ساعی واقعا" انسان شایسته ایست.

هنوز محدودیت ها در خیابان های پکن وجود دارد و دارند برای المپیک ناتوانان (معلولین) آماده می شوند. بقول فهیمه آدم دلش برایشان می سوزد. مثل این است که در یک خانواده دو عروسی پشت سر هم داشته باشی. همه خرد و خسته می شوند.

چین با ۵١ مدال شاهکار کرد. آمریکا از نظر تعداد مدال از چین بیشتر گرفت. ١١٠ مدال در مقابل ١٠٠ مدال. ولی طلایش کمتر بود.

بعضی وقت ها که اخبار را می خوانم باورم نمی شود. مثل اینکه در رویا زندگی می کنیم. روزی چند ساعت برق می رود. وبا آمده است. پمپ بنزین های سیار که برای زمان جنگ و زلزله استفاده می شود در شهر ها علم شده اند. مصرف بنزین کم نشده اما صف ها چند برابر شده اند. بعد با خودم مرور می کنم که در پکن تا کنون و بعد از حدود ۵ سال زندگی فقط یک بار قطع شده است. بیماری مهلک سارس که با یک عطسه به دیگری سرایت می کرد در مدت ٣ هفته کاملا" مهار شد. پمپ بنزین ها برای فروش بنزین تبلیغات می کنند. تازه اینجا چین است نه ژاپن، نه کره جنوبی، نه آلمان و ...

این معنی جهان سوم است. همه چیز داریم اما از حداقل امکانات برخورداریم.

یاد خاطره ای افتادم :

ساعت ١٢ شب بود که از یاسوج حرکت کردم برای نورآباد. سرازیری بعد از قهوه خانه ها و در شروع سربالائی یک خاور چپ کرده بود و صاف رفته بود روی یک پراید. به نظر می رسید تازه تصادف شده باشد. رد شدم ولی دوباره برگشتم . گفتم شاید کمک بخواهند. از ماشین که پیاده شدم دیدم دو نفر روی گارد ریل کنار جاده نشسته اند. سوال کردم کمک می خواهید؟ گفتند نه و تشکر کردند.

گفتم رانند ه پراید کیست و اهل کجاست؟ جوانی بلند گفت بله در خدمتم (با تبسم مخصوصی). گفتم سالمی، مشکلی نداری؟ گفت نه الحمدالله.

از راننده خاور پرسیدم که مرد سیاه یوخته بغل دستی جواب داد در خدمتم.

دو راننده کنار هم نشسته بودند و تعریف می کردنند. خیلی عادی. شاید بعد از این هم رفیق بشوند. زندگی با این استاندارد ها برای ما عادی شده است.

تصادف، زخمی، کشته، سکته، خود کشی، تریاک، اعتیاد، وبا، از بین رفتن طبیعت، آتش سوزی جنگل ها، خشک سالی، برای ما عادی شده اند.

چقدر بد نوشتم امروز. اما باید به فکر خودمان باشیم.