ایرانیان تا امروز متاسفانه مدال نگرفته اند.

سفارت ایران در چین بسیار ضعیف عمل کرده است. آیا براستی تهیه کردن ۵٠ تا ١٠٠ عدد بلیط برای ایرانیان مقیم پکن این همه مشکل است؟

آیا نباید از بازار آزاد هم که شده این بلیط ها تهیه میکردند و با قیمت مناسب ( نه مجانی) در اختیار آنها قرار میدادند تا برای تشویق ورزشکاران در سالن ها حاضر باشند؟

چه خرج های گزافی که می شود و نباید بشود و چه خرج هائی که باید بشود و نمی شود.

سفیر محترم باید در این رابطه کاردار فرهنگی خود را مورد سوآل قرار بدهد.

دیروز از مدرسه زنگ زدند و دآنش آموزان را برای تماشای مسابقات کشتی دعوت کردند. تارا از شوق تا صبح نخوابید. صبح ساعت ٨ صبح سفارت خانه بود. با مینی بوس به ورزشگاه می روند. اما خبری از بلیط نیست. یک ساعتی را معطل می مانند و بعدش برگشتند.

یک پیراهن و یک کلاه سفید که پرچم سه رنگ ایران روی آن نقش بسته است به آنها داده بودند. ولی نمیدانم چرا باید در کنار نام ایران عزیز نام سازمان تربیت بدنی نیز نوشته شود. آرم سازمان تربیت بدنی که مثل یک خوشه انگور است از پرچم ایران روی کلاه بزرگتر است.

چه عیبی دارد که سازمان تربیت بدنی اسم خوش را در کنار پرچم ایران ننوسید؟ کدام رئیس می خواهد این ها را ببیند؟

امیدها به احسان حدادی و هادی ساعی بیشتر از بقیه است. هادی ساعی اگر مدال بگیرد عالی است. اما مدال حدادی چیز دیگری است. مدال در رشته ای که تا کنون مدال نگرفته ایم.