در ممسنی کادو ها بنابه کاربرد متفاوت هستند. نوع کادو ها هم تغییرات بسیاری کرده است. از مرغ محلی، ‌ گونی قند، کهره و بره و برنج به پول و طلا و پتو تغییر کرده است.

مثلا" کادوی عروسی را "داوتی" یا "دعوتی" می گویند. کادوی عروسی معمولا" پول است. تاجائی که من یاد دارم ۵٠٠٠ تومان تا ١٠٠٠٠ تومان دعوتی معمول بود. الان حتما" این امر هم دچار تورم شده است.

بعضی ها هم که به عروس و داماد نزدیک تر هستند کادوئی مثل طلا وسکه طلا می دهند.

برای خرید خانه نیز کادو هائی مثل لوازم خانه، پتو و ... رایج است. اگر کسی خانه ای جدید بخرد دوستان و فامیل برای او کادو می برند.

وقتی فرزندی نیز بدنیا بیاید برای تولدش طلا، پول و لوازم نوزاد کادو می دهند.

وقتی دختر دومم بدنیا آمده بود رامین به قول خودش برایم بچه بر ( از این مدلی که به سینه میبندند و بچه را درون آن می گزارند) آورده بود. به اگاهی می رسانم که هنوز دست نخورده باقی مانده است  که هر وقت بچه رامین که عید گذشته عروسی کرده بدنیا بیاید برایش بفرستمش.