بهمن ماه مرا به یاد انقلاب نمی اندازد. چون من الان ۴۰ ساله هستم و وقتی انقلاب پیروز شد بچه ای بودم ۱۰ ساله که در مدرسه روستای باجگاه درس میخواندم. اما بعد از پیروزی انقلاب که گویا قبل از آن شاه و عواملش همه کوپن های مارا یک جا می خوردند کشور دارای آزادی بسیار زیادی شدو بر مدار و مبانی انقلابی به پیشرفت هائی دست یافت که کشور های همسایه همه انگشت به دهان مانده اند. امنیت اجتماعی رفاه وضعیت جاده ها درآمد سرانه وضعیت معیشت طبقه فقیر و ... بسیار بسیار بهبود داده شد. در بعد خارجی هم امارات که خودش جزیره ای است ۳ تا از جزایر ما را میخواهد که نخواهیم داد عراق زمینگیر شده از دست القاعده مرز را می خواهد جابجا کند که نخواهیم کرد کردها شریک شده اند که کردستان را از ما جدا کنند که نخواهیم گذاشت و بلوچ ها هم به سرشان زده که رستم اصلا ایرانی نبوده که اشتااه میکنند دریای خزر را به کمتر از ۱۲ در صد رضایت نخواهید داد و خلیج تا ابد فارس را خلیج دوستی و اسلامی گذاشتیم که فقط نگوئیم عربی.

بنی صدر را به خطای امروزش فراری دادیم و هویدا را بخاطر خطای دیروزش اعدام کردیم. خط امام را قانون کردیم ولی هر کسی طوری می خواند. یکی بجرم دوری از خط امام زندانی است ولی در دادگاه سخن امام میگوید.

یکی بجرم نا مسلمانی رد صلاحیت میشود در مجلس شهادتین میخواند. شهدا نور چشم همه ما هستند. ولی ۳ برادر که با هم در جبهه بوده اند و ۲ تایشان شهید شده است سومی در زندان است.

یکی اصول گرا است که نه کورش را قبول دارد و نه داریوش و از کتب درسی وجود مملکتی را تبدیل کرده به سی و سه سال. دیگری اطلاح طلب است که از همه کرده گذشته خویش پشیمان است. آیا فردا از امروز پشیمان بشود خدا میداند؟

خلاصه من که از سیاست چیزی نمیدانم و لی میدانم که در سال اول دبیرستان برای تعین رشته هر کسی که برای رشته های ریاضی و تجربی نمره نیاورد میرود رشته علوم انسانی درس می خواند و بعد همین خانوم ها و آقایان محترم زمام امور همه را بدست میگیرند.

جالب است!! شعر باز باران که یادتان هست :

باز بهمن

با ترانه

با شهیدان فراوان میرسد

وه جاودانه

یادم آرد روز بهمن

تیر و رگبارو مسلسل 

کودکی ده ساله بودم

شاد روی

دوش بابا

میسرودم

مرگ بر شاه

مرگ بر شاه

...

از خودم- بخاطر اینکه شعر قشنگ باران ایجوری شد عذر میخواهم.