ورزشکاران ما در المپیک مادامیکه ببرند خوشحالند و حریفان را میبوسند. پهلوان هستند و با خوشروئی حتی اگر مصاحبه نکنند با خبرنگاران برخورد می کنند. اما وقتی میبازند دیگر پهلوان نیستند. حتی با داور هم دست نمی دهند و صحنه را ترک می کنند. یاد گرفته ایم مافیا سازی کنیم و دشمن بتراشیم. راه کار دائی جان ناپلئونی که همه کارها را کار انگلیس میدانست. پهوان باشیم چه در شکست و چه در پیروزی. یاد بگیریم به حریفانمان تبریک بگوئیم وقتی شکستمان دادند.