شکر خدا روزنه های امیدی هست. تحریم ها بر طرف شده اند. پروژه ها رونق خواهند گرفت. کمتر شرمنده همشهری هائی هستیم که جویای کارند. بارها شده است که پدری ؛ مادری به من رجوع می کند و اشک میریزد برای فرزندش. بیکار است و هزاران مخاطره. درس خوانده است، خرجش کرده اند، مهندس باید بشود اما از شغل خبری نیست. چه تخصصی و چه غیر از آن. خدا کند که سرمایه گذار های خارجی و داخلی احساس امنیت بکنند و بیایند.