همه چیز مصرف داخلی پیدا کرده. حتی سیاست خارجه. دولت فقط مسول ترمیم خرابکاری دیگران در این قسمت است. احساسات ایرانی ها را نسبت به عربستانی ها و دیگر کشور های عرب را میتوان در بازی ایران - بحرین ده سال پیش دید. میتوان در ماجرای مکه دید. میتواان در جوانانی که مورد تعرض قرار گرفتند دید؛ میتوان در وصیت نامه صدام دید، میتوان در ادعاهای امارات دید. این ها نیاز به تحلیل و رادیو تلویزیون ندارد. دشمن، دشمنی ، عداوت و ... تلاش عربستان برای به فرجام نرسیدن برجام را چینی ها در چین به ما می گفتند. دشمنی های این کشور ها در سال های گذشته هزار برابر از دشمنی های امریکا بیشتر بوده است.

شیخ نمر را اعدام کرده اند. یک نفر عربستانی در کشور خودش به اعدام محکوم شده است. از شرق تا غرب عالم هم واکنش نشان داده اند. ایران هم که دیگر سنگ تمام گذاشته است.

آیا قرار است بخاطر شیخ نمر وارد جنگ شویم؟ آیا قرار است ما که طرفدار شیخیم در دنیا هزینه ای بیشتر از عربستان که او را اعدام کرده است بدهیم؟ که دادیم. آقایان سفارت تسخیر کردن، حرکتی نیست که هر سال تکرار بشود. یک انقلابی ، با امامی انجام شد و حرکتی شد و در آن شور و اشتیاق انقلابی، سفارت آمریکا تسخیر شد. آن شور و اشتیاق را امریکا هم  درک کرد.

اما الان با دفاع بدمان خون شیخ و از آن بدتر پیام شیخ را هم پایمال کردیم. بجای آنکه زینب باشیم و فریاد شیخ را و پیام شیخ را و خود شیخ را به دنیا نشان بدهیم ، شدیم پایمال کننده اثرات خون شیخ.

امشب هم برای بچه های محله یمان تعریف می کنیم ، حسن کولی داد من از دیوار رفتم بالا، پریدم داخل، درو باز کردم و .....