هفته گذشته تلفن زنگ زد با پیش شماره 917. در جلسه ای بودم که امکان پاسخ گوئی وجود نداشت. از همان شماره پیامکی آمد که رحیم پور هستم. دست و بالم لرزید. خنده بر لب از جلسه آمدم بیرون. آقای رحیم پور مدیر دبیرستان ایزدی بودند . زمانی که من دبیرستان بودم یعنی بین سال های 62 تا 66. خیلی خوشحال شدم. هنوز همان تن صدا و همان حرارت. یک معلم واقعی و دلسوز. از آن دسته مدیرانی که نام پدرانمان و شغل آنها را تک به تک میدانست و برای همه ما احساس مسولیت می کرد. خداوند همیشه او را سالم سلامت بدارد.