چند شب پيش به اتفاق آقايان داريوش برامکی و لهراسب صبوری رففتيم منزل دکتر علی احمدی نماينده محترم مردم ممسنی در مجلس شورای اسلامی. در حقيقت اينکه بعد از هر مجلس و شورائی کلمه اسلامی را ميآورند ديگر مد شده است. والا تنها جائی که اين کلمه اسلامی خيلی خنده دار است همين مجلس شورای اسلامی است. مجلس يک مجلس ملی است برای مسيحی کليمی و...... مسلمانان. مجلس خانه ملت است پس بايد ملی باشد نه اسلامی و کليمی و.... يا هر چيز ديگر.

هر چند شايد مجلس ديگر خانه ملت نباشد اما خانه علی احمدی خانه يکيايک ممسنی هاست. در آن اوايل شروع بکار مجلس که آقايان شعار بسياری سر دادند من برای علی احمدی خيلی نگران بودم. چون در آن وضعيت نميتوانست بگويد من خانه ای ميخواهم ۴۰۰ متری و يا بيشتر. در حقيقت منزل نماينده شهرستان ممسنی جزئی از ملک همه ممسنی هاست. و شبی نيست که بدون مهمان برای نماينده مجلس سر بشود. شايد بعضی ها اصلا با نماينده کاری نداشته باشند ولی منزل نماينده منزل همه است.

الان خيلی هم مردم رعايت ميکنند. نمايندگان دوره های قبل مشکلاتشان از اين بابت دوچندان بود. بخشی از اين برميگردد به روحيه و منش حاج صمد شجاعيان که نماينده دوره های اول و دوم مجلس بودند. هم کارهای مردم را راه می انداخت و هم از آنها پذيرائی ميکرد.