گل بی منت از باران، نازک، ظریف و با برگ های آبی و صورتی خویش یکی از جلوه های زیبای طبیعت است که هر چه بیشتر نگاهش کنی بیشتر مجذوبش میشوی. رویش و شادابیش بسته به باران نیست. بی منت است به باران. گل بی منت از باران باشید انشاالله.

گل خرزهره، زیبائی خاصی دارد. چوبش بدرد ترکه باری نمی خورد. زود می شکند. برگش بدرد گوسفندان نمی خورد. اما زیباست و زیبائی دلیل کافی است برای بودن و آفریده شدن.

گل کره دزد، کره شیر گوسفندان را کم می کند و به او می گویند کره دزد. حشره ای دارد کرم مانند که در گوش برود کر میشوید. قرمز است و شکننده. در کنار گندم زار ها و بصورت انبوه رشد می کنند. در میانشان می نشینیم و عکس می گیریم تا قشنگیشان کمی از زشتییمان را بپوشاند.

گل بابونه، زرد است و سفید و عطر عجیبی به برنج می دهد. به نظرم می آید که در نزدیکی روستا ها بیشتر می روید. دختران که برای بابونه می رفتند به زیبائی دشت می آفزودندوبا گفتگوی خاطراتشان بابونه چینی را برای همیشه در دل خویش زنده نگه میداشتند.

توله (Tola ) همتشین بابونه یوده و هست. سبز است با پنیرک های خوشمزه. در برنج استفاده می شود. سیزی پلوئی می خوردیم که مپرس.

نعنا، خوش بو، خوش طعم و عاشق چشمه. هرگز کنار رودخانه نرسته. تا بوده با پیدن (پونه) بوده است. دوغ با آن صفایش دو چندان می شود.

بک کلو، (اسم فارسیش را نمیدانم) برای تنظیم فشار خون عالی است. سبزی است که خامش را می خورند. درون آب می روبد. قبل از آنکه تلمبه ها چشمه ی برمک را بکشند همیشه پر بود از بک کلو.

و صد های دیگر ............